sobota, 1 czerwca 2013

Przeciwutleniacze i regulatory kwasowości (E300-E399)

Przed Państwem kolejny odcinek niekończącego się serialu "Moda na E". W dzisiejszym odcinku
fragment listy o zaskakująco niskim udziale substancji podejrzanych. Nic dziwnego - bardzo ciężko opracować przeciwutleniacz tańszy od kwasu askorbinowego (witaminy C), a przecież tylko o koszta producentom żywności chodzi. Mylą się jednak ci, którzy myślą że wśród przeciwutleniaczy nie znajdziemy substancji uznawanych za szkodliwe w dawkach niewiele wyższych od tych, które możemy przyjąć z jedzeniem (jeśli np. bardzo lubimy napoje gazowane). Prezentowana lista, tak jak i pozostałe z cyklu, jest najaktualniejszym polskim zestawieniem dodatków i jako jedyna zawiera opisy sporej części z nich.


Nazwa Opis, zastosowanie, uwagi
E300 Kwas askorbinowy Czyli niezwykle groźna witamina C. Nie zmienia to jednak faktu, że dodawana np. do "marketowego" pieczywa spełnia zupełnie inną rolę niż wzbogacenie posiłku w witaminy, a do "stabilizacji procesu fermentacji" oraz zwiększenia wydajności (czytaj: większy bochenek z mniejszej ilości mąki). Poza pieczywem można (w roli antyoksydanta) spotkać ją w szerokiej gamie produktów, od dżemów po soki owocowe. Oczywiście może dojść do przedawkowania witaminy C, jednak dużo łatwiej o takowe przy spożywaniu większych ilości tabletek z witaminami.
E301 Askorbinian sodu Sól kwasu askorbinowego, rola taka sama jak w przypadku kwasu, w ilościach stosowanych w przemyśle spożywczym całkowicie bezpieczna.
E302 Askorbinian wapnia Sól kwasu askorbinowego, rola taka sama jak w przypadku kwasu, w ilościach stosowanych w przemyśle spożywczym całkowicie bezpieczna.
E304 Estry kwasów tłuszczowych i kwasu askorbinowego Estry kwasu askorbinowego, rola taka sama jak w przypadku kwasu, w ilościach stosowanych w przemyśle spożywczym całkowicie bezpieczne. Dodatkową cechą estrów jest ich lepsza rozpuszczalność w tłuszczach.
E306 Mieszanina tokoferoli Kolejna niezwykle "groźna" substancja, czyli witamina E. Nazwa wywodzi się z greki i oznacza alkohol mający znaczenie w donoszeniu ciąży (takie były wnioski z pierwszych badań nad tokoferolami w diecie szczurów laboratoryjnych). Największym naturalnym źródłem tokoferoli w diecie Europejczyków są oleje roślinne (zwłaszcza oliwa z oliwek i olej słonecznikowy) oraz orzechy, pomidory, mak, szparagi i marchewka. Niedobory prowadzą do zaburzeń pracy układu nerwowego i anemii. Nadmierne spożycie może skutkować problemami z krzepliwością krwi (tokoferole mogą działać jako antykoagulanty). W przemyśle spożywczym dodawane m.in. na powierzchnię owoców, w celu opóźnienia psucia oraz do kosmetyków (jako właściwie niepotwierdzony w poważnych badaniach składnik marketingowy). Prócz naturalnej mieszaniny E306 otrzymuje się syntetycznie , jednak tokoferole syntetyczne wykazują się niższą aktywnością ze względu na występowanie w postaci mieszaniny aktywnych i nieaktywnych enancjomerów. Niektóre badania wykazują dodatki związek między stosowaniem syntetycznych mieszanin tokoferoli a zapadalnością na raka.
E307 α-Tokoferol Jeden z tokoferoli, główny składnik mieszaniny odpowiedzialny za właściwości witaminy E, przyswajany przez człowieka. Otrzymywany na drodze syntezy, oczywiście w formie mieszaniny racemicznej.
E308 γ-Tokoferol Drugi ze składników mieszaniny uważany za nieco mniej znaczący nośnik właściwości witaminy E.
E309 δ-Tokoferol Ostatni, najmniej znaczący (przynajmniej w świetle obecnych badań) składnik mieszaniny.
E310 Galusan propylu Półsyntetyczny przeciwutleniacz, stosowany głównie w zabezpieczaniu tłuszczu przed jełczeniem. Sam kwas galusowy znajdujemy w herbacie oraz w galasach, czyli chorobowych naroślach na liściach drzew liściastych powstających pod wpływem substancji wydzielanych przez żerujące wewnątrz larwy owadów, nicieni lub z powodu infekcji wirusowej. Galasy z dębu (dębianki) są od dawna źródłem mieszaniny kwasu galusowego i tanin stosowanej jako nalewka o właściwościach ściągających. Estryfikacja kwasu do galusanów propylu, oktylu i dodecylu ułatwia zmieszanie go z tłuszczami. Dopiero olbrzymie przedawkowanie może powodować problemy żołądkowe czy hiperaktywność.
E311 Galusan oktylu Kolejny ester kwasu galusowego. Patrz: E310.
E312 Galusan dodecylu Kolejny ester kwasu galusowego. Patrz: E310. Kwas laurynowy, wykorzystywany do estryfikacji tego wariantu, jest z reguły pozyskiwany z mleczka kokosowego, jednak występuje też w mleku krowim i owczym, E312 weganie mogą chcieć unikać bardziej niż pozostałych wariantów (w których teoretycznie mogą się pojawić śladowe ilości białka owadów lub nicieni, stąd czerwona czcionka przy wszystkich wariantach).
E313 Galusan etylu Kolejny ester kwasu galusowego. Patrz: E310. Występuje naturalnie w orzechach włoskich oraz winie, gdzie powstaje w wyniku naturalnej estryfikacji.
E314 Guma gwajakowa (żywica gwajakowca lekarskiego) Naturalna żywica pozyskiwana z drzewa gwajakowego. Składnik pozyskiwany coraz rzadziej, ze względu na przetrzebienie populacji gatunku, cenionej z powodu przyjemnie pachnącego i twardego drewna oraz gwajakolu (aktywny składnik żywicy m.in. o właściwościach wykrztuśnych).
E315 Kwas izoaskorbinowy (kwas erytrobowy) Stereoizomer witaminy C (E-300), pozyskiwany z roślin. Bez wpływu na metabolizm człowieka, pomaga utrzymać świeżość warzyw w barach sałatkowych oraz szybkiej obsługi.
E316 Izoaskorbinian sodu Sól sodowa E315, podobnie jak on pozyskiwana z roślin (głównie buraka cukrowego i kukurydzy), ze względu na podobieństwo angielskiej nazwy obu związków do słowa earthworm, izoaskorbiniany były bohaterami mitu na temat pozyskiwania ich z dżdżownic.
E319 tert-Butylohydrochinon (TBHQ) Słowa "pochodna fenolu" na początku opisu zapalą czerwoną lampkę w niejednej głowie. I słusznie - mimo bardzo wysokiej aktywności jako przeciwutleniacz, TBHQ nie należy do najlepszych rozwiązań w przemyśle spożywczym. Spożywanie skrajnie małych ilości jest dopuszczalne, ale powodowanie nowotworów układu pokarmowego, nudności, wymiotów i dzwonienia w uszach oraz uszkodzeń DNA i zaburzeń wydzielania estrogenów u kobiet przy nadmiernym spożyciu dają do myślenia. Oczywiście efekty takie zaobserwowano dla dawek, które można przyjąć po wypiciu kilkunastu litrów oleju zabezpieczanego przed utlenieniem za pomocą TBHQ, ale skoro są lepsze rozwiązania, po co się truć? Stosowany jako środek zapobiegający korozji w paliwach typu bio-diesel, składnik lakierów oraz kosmetyków i mrożonych ryb.
E320 Butylohydroksyanizol (BHA) Kolejna pochodna fenolowa, właściwie mieszanina dwóch podobnych związków chemicznych. Kontrowersyjna ze względu na udowodnione działanie rakotwórcze w badaniach na szczurze i chomiku syryjskim. Co ciekawe, w testach na myszach BHA zmniejszało ryzyko zapadnięcia na nowotwory powodowane przez inne badane związki (przy wspólnym podawaniu). W stanie Kalifornia (słynącym z restrykcyjnych przepisów odnośnie bezpieczeństwa substancji chemiczncych) na liście związków rakotwórczych. Ponieważ jest diabelnie skuteczny jako antyoksydant, butylohydroksyanizol spotykany w szerokiej gamie produktów, od paliw po kosmetyki, żywność i niektóre leki.
E321 Butylohydroksytoluen (BHT) Kolejny podejrzany związek organiczny z pierścieniem fenolowym. Właściwie niezastąpiony przy ochronie paliw, szkodliwy ("dopuszczony do użytku w niewielkich ilościach") w przemyśle spożywczym (np. do 0.0033% w ryżu o przedłużonej trwałości). Spotykany także w farmacji, kosmetyce i paszach (oraz do 0,01% w tłuszczu karmionego ową paszą drobiu).
E322 Lecytyny Obecne w każdej komórce ciała człowieka (a nawet w błonie każdego organizmu komórkowego), te pochodzące z soi obniżają stężenie "złego" cholesterolu. Kontrowersyjne dla wegan (mimo że większość lecytyny pochodzi z soi, spory udział w rynku ma lecytyna z jaj kurzych) oraz zagorzałych przeciwników GMO (ponieważ większość uprawianej na świecie soi jest modyfikowana a nikt nie bawi sie w selekcjonowanie upraw na potrzeby izolacji jednego związku). Na nic więc ostrzeżenia babci z reklamy Farmio, kiedy spożywamy lecytynę z soi GMO jako emulgator i lubrykant w czekoladzie, ciastkach, kakao, chlebie (w tym z ciasta mrożonego, w którym, prócz zwiększania objętości, dodatkowo chroni drożdże w czasie zamrożenia).
E323 Anoksomer (anoxomer) Rzadko spotykana (a szkoda, bo bezpieczniejsza) wersja antyoksydanta fenolowego. Nietrawiona i wydalana głównie z kałem z racji na polimerową budowę (składa się z połączonych na stałe cząsteczek m.in. E319-E321). Dawki śmiertelne dla szczura w gramach na kilogram masy ciała, dawki efektywne w ochronie żywności setki tysięcy razy mniejsze. Roczne testy na psach karmionych dietą z 5% udziałem anoksomeru nie wykazały żadnych zaburzeń związanych ze E323. Dozwolona dawka do 0,5% w tłuszczach.
E324 Etoksykina Syntetyczny antyoksydant dodawany do karmy dla zwierząt (w celu ochrony tłuszczu przed zjełczeniem) oraz przypraw (dla ochrony koloru barwników karotenoidowych). Posiada nieznaczny wpływ na metabolizm porfiryn w wątrobie, jednak nie wykazano by powodowało to jakiekolwiek dalsze skutki zdrowotne. Niemniej jednak producenci karmy dobrowolnie przestrzegają normy stężenia poniżej 75 ppm.
E325 Mleczan sodu Sól kwasu mlekowego, działająca jako wypełniacz w lekach, konserwant w produktach mięsnych, regulator kwasowości (we wszystkim, co popadnie) oraz czynnik utrzymujący wilgotność i nawilżacz (np. w szamponach). Zupełnie nieszkodliwy.
E326 Mleczan potasu Przeciwutleniacz i związek hamujący rozwój wielu bakterii (w tym chorobotwórczych). Stosowany głównie w produktach mięsnych. Bezpieczny (chyba ze ktoś odzyska ze związku metaliczny potas i wrzuci go do wody).
E327 Mleczan wapnia Zastosowanie podobne do poprzedników. Dodatkowo jest składnikiem proszku do pieczenia (stabilizuje pH), gum do żucia bez cukru (wspomaga remineralizację szkliwa) oraz środków na nadkwasotę. Jest także stosowany do przedłużania trwałości i jędrności świeżo ściętych owoców (np. melona cukrowego). Naturalnie występuje np. w dojrzewających serach żółtych, gdzie wytrąca się w formie małych kryształków po dłuższym dojrzewaniu (można je czasem wyczuć w starszym serze typu Cheddar)
E328 Mleczan amonu Kolejna sól kwasu mlekowego, działanie i bezpieczeństwo nie różnią się znacząco od poprzedników. Prócz produktów przemysłu spożywczego znajduje się w nawilżających kosmetykach do ciała.
E329 Mleczan magnezu Spotykany w suplementach diety jako źródło magnezu oraz jako środek zakwaszający produkty spożywcze (tak jak poprzednicy).
E330 Kwas cytrynowy Z początku pozyskiwany z owoców cytrusowych przez precypitację wodorotlenkiem wapnia (wapnem gaszonym), obecnie wydajnie produkowany przez grzyby pleśniowe z melasy, hydrolizowanej skrobi odpadów z cukrowni (na koniec także odzyskiwany przez wytrącenie cytrynianu wapnia). Zastępuje sok cytrynowy w kuchni (kiedy chodzi tylko o zakwaszenie potrawy), reguluje kwasowość napojów, ułatwia usuwanie tłuszczu ze zmywanych powierzchni. Jest jednym z ogniw cyklu kwasów trójkarboksylowych (cyklu Krebsa) oraz ważnym składnikiem kości (wpływającym na rozmiar kryształów wapnia). Szeroko stosowany także w przemyśle (m.in. do pasywacji stali nierdzewnej). Bezpieczny w stężeniach stosowanych w żywności (nawet w ilościach znajdowanych na powierzchni superkwaśnej gumy Center Shock, którą możecie pamiętać z dzieciństwa).
E331 Cytryniany sodu: (i) cytrynian monosodu, (ii) cytrynian disodu, (iii) cytrynian trisodu Cytryniany sodu, jak i inne sole tego kwasu, mają bardzo podobne zastosowania do związku wyjściowego. Dodatkowo, cytrynian sodu działa jako emulgator w produkcji serów oraz (cenna wskazówka kuchenna!) umożliwia ich stopienie bez rozdziału na fazę wodną i tłuszczową. Cytrtnian trisodowy znajduje także zastosowanie w medycynie - jego dodatek zapobiega koagulacji krwi w czasie jej magazynowania w stacjach krwiodawstwa*. Niegroźne.
_________________________
*Mitojad zachęca do oddawania krwi!
E332 Cytryniany potasu: (i) cytrynian monopotasu, (ii) cytrynian dipotasu, (iii) cytrynian tripotasu Związki buforujące w napojach (stabilizacja pH / kwasowości), pomagają kontrolować powstawanie kamieni nerkowych, zmniejszają ból przy oddawaniu moczu w zapaleniu dróg moczowych (neutralizując kwaśny mocz). Ze względu na zawartość potasu nieco ostrożniej stosowane (ale, tak jak poprzednicy, nie stanowią zagrożenia dla zdrowia w standardowych dawkach).
E333 Cytryniany wapnia: (i) cytrynian monowapnia, (ii) cytrynian diwapnia, (iii) cytrynian triwapnia Główne zastosowania to strącanie resztek pektyn oraz kompleksowanie metali wielowartościowych, które mogłyby katalizować reakcje utleniania tłuszczy. Wpływają więc na trwałość i wygląd żywności (od pieczywa po soki owocowe). Niegroźne.
E334 Kwas L(+)-winowy Jak sama nazwa wskazuje, to główny kwas występujący w winie. Poza nim (i winogronami), do znalezienia chociażby w bananach. Wytrącając się czasem na powierzchni korka straszy mniej doświadczonych smakoszy udając potłuczone szkło. Niegdyś uzyskiwany ze ścian beczek do leżakowania wina. W wysokich stężeniach (szacowana dawka 7,5 g/kg masy ciała) śmiertelny dla ludzi, powoduje paraliż pracy mięśni (w tym oddechowych i sercowego). W żywności antyoksydant, w zastosowaniach domowych idealny czyścik do miedzianych monet (rozpuszcza tlenek miedzi (II)). Oczywiście to dawka czyni truciznę. Panika zupełnie nieuzasadniona - zwykła sól kuchenna może zabić przy jednorazowej dawce 1 g/kg masy ciała.
E335 Winiany sodu: (i) winian monosodu, (ii) winian disodu Winiany kontrolują kwasowość produktów oraz emulgują i ułatwiają spajanie zawartości żelków, kiełbas i margaryny.
E336 Winiany potasu: (i) winian monopotasu, (ii) winian dipotasu Winiany potasu, prócz oczywistej funkcji w regulacji kwasowości, stabilizują bitą śmietanę oraz zapobiegają krystalizacji syropów cukrowych (w tym tych do sporządzania napojów).
E337 Winian potasowo-sodowy Zwany solą z Rochelle związek będący kombinacją dwóch powyższych. Poza przemysłem spożywczym używany jako środek przeczyszczający oraz reagent w procesie srebrzenia luster. W syntezie chemicznej stosowany do rozbijania emulsji.
E338 Kwas fosforowy Kontrowersyjny środek stosowany powszechnie do zakwaszania napojów typu "cola". Ten silny kwas nieorganiczny został wybrany do zakwaszania napojów oczywiście ze względu na relatywnie niskie koszty zakwaszenia (w porównaniu do np. kwasu cytrynowego). W wielu badaniach wykazano negatywny wpływ E338 na stan kości (zwłaszcza równowagę wapniowo-fosforową). Isntieją jednak także takie, w których nie znaleziono związku między ilością wypijanego napoju a wypłukiwanym przez kwas wapniem znajdowanym w moczu. Niemniej jednak z colą lepiej uważać (potencjalne działanie E338 wspomaga kofeina, znana ze zdolności do podnoszenia stężenia wapnia w moczu). 
E339 Fosforany sodu: (i) fosforan monosodu, (ii) fosforan disodu, (iii) fosforan trisodu Antyutleniacze o szerokim zastosowaniu. Dodatkowo związki przeczyszczające stosowane do oczyszczenia jelita przed kolonoskopią. Fosforan disodu spotykany jest czasem w błyskawicznych owsiankach (skraca czas gotowania) oraz budyniach (ułatwia wiązanie).

Fosforan trisodowy znajduje zastosowanie w czyszczeniu powierzchni (zwłaszcza odtłuszczaniu - 1% roztwór wodny ma pH w okolicach 12). Pomaga także w przygotowaniu ścian do malowania. Mimo znaczącego wkładu w eutrofizację jezior (z powodu nadmiernego używania do czyszczenia ulic i krawężników) nadal powszechnie stosowany. Składnik niektórych suplementów diety mających zwiększać wydolność fizyczną. Z racji na wysokie pH może być stosowany jedynie w buforowanych mieszaninach (aby zapobiegać podrażnieniu błony śluzowej żołądka).
E340 Fosforany potasu: (i) fosforan monopotasu, (ii) fosforan dipotasu, (iii) fosforan tripotasu Dodatki spełniające rolę antyutleniaczy, stabilizatorów pH oraz emulgatorów i spieniaczy. Stosowane w "śmietankach" do kawy niezawierających śmietanki (czyli opartych o oleje roślinne, cukier, słodziki, aromaty i symboliczne ilości białka mleka), gdzie zapobiegają wytrąceniu się "śmietanki" w formie grudek.
E341 Fosforany wapnia: (i) fosforan monowapnia, (ii) fosforan diwapnia, (iii) fosforan triwapnia Fosforan monowapnia to dodatek do proszku do pieczenia (obok dwuwęglanu sodu, będącego źródłem dwutlenku węgla, dzięki któremu ciasto szybko rośnie - chleby kiepskiej jakości zawierają drożdże tylko w symbolicznych ilościach, żeby można je było wymienić na etykiecie).

Fosforan diwapnia to dodatek do wzbogacania mąki, płatków oraz karmy dla zwierząt w wapń. Pojawia się także w pastach do zębów jako czynnik ułatwiający usuwanie płytki nazębnej.

Fosforan triwapnia występuje naturalnie w mleku krowim, jest dodawany do suplementów diety, past do zębów oraz do sproszkowanych przypraw jako czynnik przeciwzbrylający. Używany także w medycynie jako wypełnienie uszkodzonych kości oraz w biotechnologii do wspomagania transformacji komórek bakteryjnych.
E342 Fosforany amonu: (i) fosforan monoamonu, (ii) fosforan diamonu Wykorzystywane jako składniki pożywki dla drożdży w winiarstwie i miodosytnictwie, wzmacniacze smaku w papierosach, substancje wspomagające w procesie oczyszczania cukru oraz w barwieniu wełny. Ponadto składniki nawozów sztucznych i gaśnic proszkowych.
E343 Fosforany magnezu: (i) fosforan monomagnezu, (ii) fosforan dimagnezu, (iii) fosforan trimagnezu Regulatory kwasowości, antyoksydanty oraz środki przeciwzbrylające.
E344 Cytrynian lecytyny Pochodna E322 i E330 o właściwie takich samych właściwościach i bezpieczeństwie co lecytyna. Modyfikacja miała na celu zwiększenie rozpuszczalności w wodzie.
E345 Cytrynian magnezu Składnik suplementów diety oraz środek przeczyszczający stosowany przed kolonoskopią. Jak każdy związek magnezu przy silnym przedawkowaniu spowalnia akcję serca, powoduje zawroty głowy, spadek ciśnienia krwi, czasem nawet zapadnięcie w śpiączkę i śmierć (pamiętajmy jednak że chodzi o spożycie wręcz niewyobrażalnych ilości - królika ubija dopiero 3,2 g/kg masy ciała).
E349 Jabłczan amonu Sól amonowa kwasu jabłkowego (E296). Antyoksydant, regulator kwasowości, substancja buforująca. Nadaje potrawie cierpki smak, czasem jest więc stosowany jako dodatek smakowy. Bezpieczny i dość szeroko stosowany związek.
E350 Jabłczany sodu: (i) jabłczan monosodu, (ii) jabłczan disodu Kolejne sole kwasu jabłkowego. Brak przeciwwskazań do spożycia (wyjątek stanowią otrzymywane chemicznie mieszaniny soli D- i L-kwasu, których nie zaleca się w diecie niemowląt).
E351 Jabłczan potasu Tak jak pozostałe sole kwasu jabłkowego, sól potasowa jest bezpieczna i stosowana m.in. do zakwaszania napojów, przetworów owocowych i warzywnych oraz gotowych zup. Przy okazji spełnia rolę antyoksydanta i wnosi kwaskowato-cierpki smak.
E352 Jabłczany wapnia: (i) jabłczan monowapnia, (ii) dijabłczan wapnia Prócz roli przypisywanej pozostałym solom kwasu jabłkowego stanowi źródło wapnia o dość wysokiej przyswajalności.
E353 Kwas metawinowy Polimer kwasu winowego otrzymywany przez jego ogrzewanie. Właściwości podobne do pierwotnej substancji. Naturalnie występuje w trzcinie cukrowej. Zapobiega precypitacji nierozpuszczalnych soli (kamienia winnego) w winach gronowych i owocowych. Dodawany także do soków i napojów.
E354 Winian wapnia Odpadek przemysłu winiarskiego, biała sól kwasu winowego i wapnia. Antyoksydant i konserwant spożywczy, regulator kwasowości.
E355 Kwas adypinowy Jeden z najważniejszych kwasów dikarboksylowych (z dwiema grupami -COOH) z punktu widzenia przemysłu. Substrat do produkcji nylonu oraz pianki poliuretanowej, otrzymywany syntetycznie. W produktach spożywczych wspomaga żelowanie oraz (a jakże) reguluje kwasowość.
E356
E357
E359
Adypinian sodu, Adypinian potasu, Adypinian amonu Trzy stosowane przemysłowo sole kwasu adypinowego.  Z racji identycznego działania (znów antyoksydanty i regulatory kwasowości), oszczędzę Wam trzech wierszy tabeli. Pochodne są zwyczajnie prostsze do przechowywania od kwasu.
E363 Kwas bursztynowy Kolejny związek biorący udział w przemianach cyklu Krebsa (tak, znajduje się też w Tobie!), kolejny kwas dikarboksylowy i kolejny regulator kwasowości. Kiedyś otrzymywany z destylacji sproszkowanego bursztynu, dziś za pomocą syntez chemicznych. Roczna produkcja na świecie liczona w dziesiątkach tysięcy ton.
E365
E366
E367
E368
Fumaran sodu
Fumaran potasu
Fumaran wapnia
Fumaran amonu
Sole kwasu fumarowego (kolejnego kwasu dikarboksylowego, który moglibyśmy wyciągnąć sobie z naszego organizmu (choć dużo prościej uzyskać go z dymnicy lub grzybów kapeluszowych). Nieszkodliwe, stosowane szeroko od połowy XX wieku.
E370 1,4-heptonolakton Regulator kwasowości i dodatek smakowy spotykany m.in. w aromacie kokosowym, orzechowym czy waniliowym. Mimo iż znane są laktony o działaniu psychoaktywnym, nie ma żadnych przeciwwskazań do stosowania tego konkretnego.
E375 Niacyna (witamina PP, witamina B3; wspólna nazwa na kwas nikotynowy oraz amid kwasu nikotynowego) Dostarczana w dużych ilościach w mięsie, ziarnach zbóż i orzechach, witamina PP odpowiada w organizmie m.in. za gospodarkę cholesterolową. Na skalę handlową produkowana z nikotyny, każdy jednak produkuje ją na własne potrzeby w wątrobie. Znajduje zastosowanie w stabilizacji barwy chleba i płatków zbożowych. Oczywiście jest antyoksydantem. Często sprzedawana dodawana do suplementów diety w (według najnowszych badań) zupełnie nieaktywnej formie heksanikotynianu inozytolu.
E380 Cytrynian triamonowy Regulator kwasowości i antyoksydant spotykany m.in. w serach topionych do smarowania oraz słodyczach. Jako sól kwasu cytrynowego jest właściwie kolejnym zupełnie bezpiecznym dodatkiem do żywności.
E381 Cytrynian żelazowo-amonowy Pochodna E380 z dodatkiem żelaza. Oprócz regulacji kwasowości służy jako środek przeciwzbrylający. Zupełnie nieszkodliwy, ze względu na obecność żelaza czasem stosowany jako składnik suplementów diety.
E383 Glicerofosforan wapnia Bezpieczna pochodna glicerolu (stosowanego m.in. jako zamiennik cukru, środek przeczyszczający oraz nawilżacz i zagęstnik w przemyśle spożywczym). Sam E383 pojawia się (jako cudowne połączenie fosforanu, wapnia i energetycznego glicerolu) się w odżywkach dla sportowców oraz np. w likierach (jako słodzik i zagęstnik w jednym). 
E384 Cytrynian izopropylu Ester izopropylowy kwasu cytrynowego. Regulator kwasowości i antyoksydant. 
E385
E386
Sól wapniowo-disodowa EDTA
Sól disodowa EDTA
Sole EDTA (kwasu wersenowego znanego także jako kwas edytenowy) to znane nie tylko w przemyśle spożywczym związki kompleksujące (chelatujące metale). Konserwuje żywność dezaktywując enzymy, których aktywność nie jest korzystna dla przebiegu przechowywania (dezaktywacja odbywa się poprzez kompleksowanie metali będących ich kofaktorami), pomaga w odtruwaniu organizmu w zatruciach metalami ciężkimi, hamuje krzepnięcie pobranej krwi. Bezpieczny składnik szamponów i innych kosmetyków oraz wszelkiego jedzenia zawierającego tłuszcze (których utlenianiu EDTA zapobiega).
E387 Oksystearyna Mieszanina glicerydów kwasu stearynowego oraz innych kwasów tłuszczowych. Zapobiega krystalizacji tłuszczów oraz ich utlenieniu. W badaniach dawki śmiertelnej nie udało się zabić nią szczurów (czyli jest całkiem bezpieczne), Nawet przy dziennej dawce na poziomie 25 g/kg masy ciała nie zauważono żadnych efektów ubocznych (badania na zlecenie WHO). Spotykana w produktach drożdżowych, olejach i inncyh tłuszczach roślinnych. Najczęściej wytwarzana z tłuszczy roślinnych, nie można jednak wykluczyć źródeł zwierzęcych - ortodoksyjni wegetarianie i weganie mogą uznać E387 za niepożądany składnik diety.
E388
E389
E390
Kwas tiodipropionowy
Tiodipropionian dilaurylu
Tiodipropionian dilstearylu
Antyoksydant zabezpieczający tłuszcze, stosowany częściej w kosmetyce niż w przemyśle spożywczym. Zasadniczo bezpieczny (nie pojawia się w normalnych porcjach jedzenia w dawkach zbliżonych do dziennej dawki bezpiecznej). Pochodne laurylowe i stearynowe zwyczajnie zwiększają rozpuszczalność związku w tłuszczach. W badaniach na zlecenie EFSA nie wykryto żadnego negatywnego wpływu E388 zarówno na bakterie, jak i komórki zwierzęce.
E391 Kwas fitowy Nazwa chemiczna tego związku naturalnie spotykanego w nasionach strączkowych oraz otrębach zbożowych to heksafosforan inozytolu. Jest przeciwutleniaczem oraz związkiem chelatującym, który podobnie jak  EDTA wymiata z organizmu jony metali. Posiada udowodnione działanie antynowotworowe w stosunku do min. raka okrężnicy i jelita grubego. Nietrudno zgadnąć, że nie jest szkodliwy.
E392 Ekstrakty z rozmarynu (wyciągi z rozmarynu) Znane jako Larendogra (L'eau de la reine d'Hongrie, Woda Królowej Węgierskiej) ekstrakty z rozmarynu od niedawna mogą być dodawane do żywności jako konserwanty w znaczeniu prawnym. Przed uchwaleniem odpowiedniej dyrektywy Komisji Europejskiej właściwości antyoksydacyjne ekstraktu z rozmarynu producenci ukrywali za użyciem wyciągów jako dodatków aromatycznych. Konserwuje tłuszcze i oleje, mięso, produkty piekarnicze, zupy w proszku i przetwory z ziemniaka, oleje rybne i suplementy (spotykany także w kosmetyce, m.in. w tonikach i kremach). Substancje aktywne to kwas karnozowy i karnozol Znany od czasów starożytnych, ulubiony zapach marynarzy (czuli go jeszcze zanim zobaczyli porośnięty rozmarynem ląd).
E399 Laktobionian wapnia Sól kwasu laktobionowego, pochodna kwasu glukonowego i galaktozy. Prócz właściwości stabilizujących i antyoksydacyjnych jest bezpiecznym źródłem łatwo dostępnego wapnia w suplementach oraz wypełniaczem w niektórych lekach.

Zanim skomentujesz: dawka czyni truciznę, witaminą C też można kogoś ubić, wszystko zależy od ilości. To samo tyczy niewielkiej dawki humoru w opisach związków ;)

Czytaj więcej:

sobota, 18 maja 2013

Piersi Angeliny Jolie, mutacje BRCA1 i patenty Myriad Genetics

Na zdjęciu implanty piersi wypełnione solą fizjologiczną.
Fotografia zamieszczona na stronie www.fda.gov
(materiał w domenie publicznej).
Po raz kolejny ostatnie wydarzenia zmusiły mnie do zabrania głosu w sprawie niezwiązanej z głównym nurtem mitojada. Internetem (oraz mediami tradycyjnymi) wstrząsnęła bowiem ostatnio informacja o prewencyjnej podwójnej mastektomii aktorki Angeliny Jolie. W Polsce dodatkową falę dyskusji wzbudziły, delikatnie mówiąc, nieroztropne komentarze polityków i niektórych dziennikarzy. Ja postanowiłem jednak rozpracować niedawne wydarzenia ze szczególnym naciskiem na stronę medyczną (oraz biznesową) całego zamieszania. Zacznijmy od doniesień medialnych na temat prewencyjnego zabiegu 38-letniej aktorki, z naciskiem na artykuł "My medical choice" autorstwa samej Jolie opublikowany na łamach New York Timesa 14 maja 2013.

W artykule z NYT (będącym później źródłem niezliczonych kopii o różnej wierności) Jolie opisuje historię swojej zmarłej na nowotwór matki, mówi o wysokim (87%) prawdopodobieństwie zapadnięcia na nowotwór piersi oraz podaje kilka szczegółów procedury ich usunięcia i rekonstrukcji. Czy jednak uszkodzenia genów BRCA1 i BRCA2 (występujące dużo częściej w populacji wywodzącej się od Żydów aszkenazyjskich*) są aż tak decydującymi czynnikami w procesie powstawania nowotworów? Postaram się na to pytanie rzeczowo odpowiedzieć.
______________
*Po przeczytaniu komentarza "fachowca" na forum wyborczej uzupełniam informację: w populacji wywodzącej się od Żydów aszkenazyjskich mutacje BRCA1 i 2 pojawiają się u (wg różnych badań przesiewowych) 1-3% osób. To nawet 5 razy więcej nosicieli mutacji niż w pozostałej części populacji. Nie chodzi o 1% różnicy.  Co więcej, tzw. efekt zalożyciela powoduje podobny wzrost częstości mutacji w populacji Kanadyjczyków pochodzenia francuskiego. Źródła: [1], [2], [3], [4]

Geny BRCA1 i BRCA2 a zachorowania na nowotwory

Geny supresorowe (czyli powstrzymujące powstawanie mutacji) BRCA1 i BRCA2 znajdują się, odpowiednio na 17 i 13 chromosomie człowieka. Mówiąc w dużym uproszczeniu, obydwa geny zaangażowane są w usuwanie uszkodzeń DNA (powstających z różnych przyczyn w olbrzymich ilościach każdego dnia). Dodatkowo, jeśli naprawa się nie powiedzie, BRCA1 potrafi zmusić komórkę do samobójczej śmierci. Uszkodzenia tych systemów (ujawniające się zazwyczaj przy mutacji w obydwu kopiach genu) zwiększają prawdopodobieństwo kumulacji mutacji, a co za tym idzie, powstania chorób nowotworowych. Różne badania wskazują jednak na różny wpływ (nawet tych samych) mutacji w BRCA1 na prawdopodobieństwo zachorowania na nowotwór.

Podejście pani dr Sining Chen oraz dr Giovanniego Parmigiani (link do ich pracy z 2007 roku) uznawane jest obecnie za jeden z miarodajnych szacunków wpływu mutacji BRCA1 na szansę na rozwój nowotworu. Chen i Parmigiani zastosowali metodę meta-analizy statystycznej czerpiąc dane z dotychczasowych publikacji (upewniając się wcześniej, że do zbioru nie trafiają dwa razy dane tej samej pacjentki).

Z ich syntezy wynika, że mutacja w genie BRCA1 zwiększa szanse zachorowania na raka piersi przed upływem 70 roku życia w zakresie 47-66%*, a zachorowania na raka jajnika w zakresie 35-46%. Mutacje genu BRCA2 zwiększają szansę zapadnięcia na chorobę nowotworową piersi (także do ukończenia 70 roku życia) do 40-57%, a jajnika - 13-23%. Z drugiej strony zaledwie 5-10% przypadków nowotworów piersi spowodowanych jest mutacją w genie BRCA1 (w mechanizm powstawania nowotworu zaangażowanych jest prawdopodobnie więcej genów; nie bez wpływu pozostają czynniki środowiskowe - m.in. picie alkoholu, długotrwała terapia hormonalna [w tym doustne leki antykoncepcyjne oraz terapia menopauzy], późny wiek urodzenia pierwszego dziecka, niski poziom aktywności fizycznej oraz nadwaga). Ryzyko zachorowania na raka rośnie także znacząco z wiekiem - o ile szansa zapadnięcia na nowotwór piersi w ogóle wynosi ok 12% (dane dla USA), o tyle większość kobiet zaczyna chorować po 60 roku życia.

Myriad Genetics i patentowanie genów

Procedury patentowe mające na celu (według niektórych) wyłącznie ograniczenie dostępu do badań nad  BRCA1 podmiotom innym niż Myriad Genetics, zaowocowały pierwszym zgłoszeniem 19 grudnia 2000 roku (oryginalne zgłoszenie możecie znaleźć tu, strona umożliwia przetłumaczenie opisu patentu na język polski). Po kilkukrotnych zmianach zdania amerykańskiego prawodawcy, Myriad nadal posiada wyłączne prawa do testowania mutacji w genie BRCA1 (zarówno w komórkach płciowych jak i somatycznych, w prognozowaniu prawdopodobieństwa zachorowania na nowotwory piersi, jajnika oraz innych; patent dotyczy także wykorzystania wyników do poszukiwania nowych leków antyrakowych). Mowiąc ściślej i zgodnie z tytułem patentu, Myriad ma prawa do "genu  związanego z podatnością na raka piersi i jajnika znajdującego się na 17 chromosomie". W tym miejscu należy dodać, że Myriad nie ma nic wspólnego z odkryciem zależności między BRCA1 a nowotworzeniem (badania opublikowali w 1994 roku naukowcy z Uniwersytetu w Utah).

Mimo ciągle spadających kosztów zsekwencjonowania sobie całego genomu**, Myriad kasuje ok. 4,000$ za badanie sekwencji zaledwie dwóch genów (a przeszło 85% zeszłorocznego przychodu firmy to jej czysty zysk, co można zobaczyć w tabeli z wynikami spółki). Niewygodny dla firmy jest także fakt możliwości przebadania się "po kosztach" w instytucjach naukowych zajmujących się BRCA1 i 2 przed zmuszeniem ich przez Myriad do zaprzestania badań (źródło m.in. w tym artykule prof. Stevena Salzberga opublikowanym na lamach Forbesa).

Część komentatorów zza wielkiej wody widzi w artykule Angeliny Jolie (nie do końca bezinteresowny) głos wspierający Myriad Genetics w sporze toczonym przed ostatnią instancją amerykańskiego sądownictwa (oraz "dyskretną"*** reklamę usług kliniki, w której była leczona). Pewne w całej sprawie są jednak tylko cztery rzeczy:
  • Jolie opublikowała artykuł dokładnie tego dnia w którym za oceanem wybuchła kolejna dyskusja na temat patentów Myriad,
  • niezależnie od okoliczności podwójna mastektomia jest dla każdej kobiety osobistą tragedią,
  • geny BRCA1 i 2 mają (pośród innych czynników) statystycznie istotny wpływ na podatność na choroby nowotworowe,
  • od początku maja cena akcji spółki Myriad Genetics wzrosła niemal o 20%.

Idiotyczne komentarze części naszych włodarzy wspomniane na początku wpisu pozwolę sobie pominąć.
_________________
*Wykresy na stronie firmy Myriad opierają się oczywiście o tylko jedno badanie i o wartość maksymalną prawdopodobieństwa zamiast wartości średniej, stąd wynik 87%.
**Istnieją już firmy, które za mniej niż 5,000$ zsekwencjonują cały genom pacjenta i oddadzą mu wyniki wraz z interpretacją (m.in. pokazaniem ryzyka zapadnięcia na wiele chorób oraz wskazaniem prawdopodobnego regionu pochodzenia przodków).
**Na tyle, na ile dyskretny jest link do serwisu kliniki (poparty ekranem powitalnym na stronie załączonym poniżej).




Czytaj więcej:

czwartek, 9 maja 2013

Konserwanty w jedzeniu, czyli śmiercionośna żurawina (E200-E299)

Po długiej potyczce z kolejnym segmentem dodatków spożywczych przedstawiam listę konserwantów (pewnie najbardziej znienawidzonych substancji dodawanych do jedzenia). Jak zauważycie, spora część z nich jest pochodzenia naturalnego, wiele z nich jest również całkowicie bezpiecznych. Tytuł nawiązuje zaś do wysokiej zawartości E210 naturalnego pochodzenia w owocach żurawiny, jarzębiny, malinach czy cynamonie. Oczywiście nazywanie w związku z tym malin trucizną jest na wyrost a czaszka po prawej to tylko żart celujący w panikarzy (chyba, że osoba uczulona na aspirynę zje kilka kilogramów żurawiny na raz). Niemniej jednak istnieją bezpieczniejsze sposoby konserwacji żywności, stąd kwas benzoesowy dosypywany do żywności nie jest mile widziany. Nowych czytelników bloga zachęcam do zapoznania się z opublikowaną jakiś czas temu listą barwników. Kolejne porcje pysznych dodatków niebawem....

E200Kwas sorbowyKonserwant pochodzenia naturalnego (znaleziony w owocach jarzębiny), obecnie syntetyzowany. Hamuje rozwój pleśni, utrzymuje wilgotność. Dodawany praktycznie do wszystkiego (od serów, przez napoje i mrożone pizze, po kosmetyki i pasty do zębów). Powoduje zwiększenie masy i patologiczne zmiany wątroby u szczurów oraz reakcje kontaktowe (rumień, zapalenie skóry).
E202Sorbinian potasuSól potasowa E200. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. Lepiej rozpuszcza się w wodzie, więc można więcej dodać.
E203Sorbinian wapniaSól wapniowa E200. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. Lepiej rozpuszcza się w wodzie, więc można więcej dodać.
E210Kwas benzoesowyNaturalny kwas z kory czereśni, strącznika, owoców maliny, żurawiny, anyżu, grzybach, cynamonie i niektórych fermentowanych produktach mlecznych. Obecnie otrzymywany syntetycznie i dodawany w celu ograniczenia wzrostu drożdży i bakterii oraz jako aromat w ciastach, lodach, sokach owocowych czy gumach do żucia. W nadmiarze powoduje astmę, podrażnienia skóry, problemy behawioralne (jest toksyczny dla układu nerwowego). Obżeranie się żurawiną (której owoce mogą mieć nawet więcej E210 niż konserwowane lody), zwłaszcza przy uczuleniu na aspirynę, może być szkodliwe.
E211Benzoesan soduSól sodowa E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. Lepiej rozpuszcza się w wodzie, więc można więcej dodać.
E212Benzoesan potasuSól potasowa E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. Lepiej rozpuszcza się w wodzie, więc można więcej dodać.
E213Benzoesan wapniaSól wapniowa E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. Lepiej rozpuszcza się w wodzie, więc można więcej dodać.
E214p-Hydroksybenzoesan etyluPochodna E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. 
E215Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu etyluPochodna E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. 
E216p-Hydroksybenzoesan propylu (paraben propylu)Pochodna E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. Wycofany z użycia w roku 2006.
E217propylo-p-Hydroksybenzoesan soduPochodna E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. Wycofany z użycia w roku 2006.
E218p-Hydroksybenzoesan metyluPochodna E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. 
E219Sól sodowa p-Hydroksybenzoesanu metyluPochodna E210. Identyczne działanie, zastosowanie i skutki uboczne. 
E220Dwutlenek siarki (bezwodnik kwasu siarkawego)Bezwodnik słabego kwasu siarkawego, używany w syntezach chemicznych oraz (przed wynalezieniem freonów) jako czynnik chłodniczy w lodówkach. Czynnik odkażający w winiarniach, dodawany w symbolicznych ilościach do wina (gdzie zapobiega zakażeniom oraz pełni rolę przeciwutleniacza). Nawet wina bez dodatku dwutlenku siarki zawierają jego niewielkie ilości, dodatek powyżej 10 mg/l skutkuje koniecznością zamieszczenia informacji "zawiera siarczyny", jeśli wino ma zawędrować na rynek europejski. Górna granica dla rynku UE to 160 mg/l. W winie występuje w formie związanej z pozostałymi składnikami trunku (nieaktywny) lub wolnej. Wyższe stężenie formy wolnej niemal gwarantuje smak "jabolowy" nawet winu gronowemu z kiści Pinot noir zbieranych na południowych stokach pagórków regionu Côte de Nuits. Składnik bezpieczny za wyjątkiem rzadkich przypadków wrażliwości oraz spożycia dziennego liczonego w kilkunastu litrach taniego wina lub kilogramach suszonych śliwek, żurawiny, czy moreli (które też konserwuje).
E221Siarczyn soduSól sodowa kwasu siarkawego (czyli pochodna E220). Zastosowanie w konserwowaniu żywności, winiarstwie, jako wybielacz oraz środek zmniejszający toksyczność ścieków zawierających kwasy chromowe.
E222Wodorosiarczyn soduWodorosól kwasu siarkawego, kolejna pochodna E220. W obecności mocnych kwasów przekształca się w kwas siarkawy. Do spróbowania w przecierach owocowych i warzywnych, sokach, dżemach, galaretkach, suszonych owocach, żelatynie, cukrze, winie, najpodlejszym koncernowym piwie, chrzanie, musztardzie. Ponieważ opóźnia brązowienie liści, stosowany jest także do sztucznego utrzymywania świeżego wyglądu sałatek w barach z zieleniną, gdzie czasem może występować w ilościach powodujących reakcje alergiczne. Z powodu przypadków śmiertelnych zatruć w latach '80 zakazany w USA do stosowania na powierzchnię świeżych warzyw.
E223Pirosiarczyn soduInaczej disiarczyn sodu. Stosowany do dezynfekcji w piwowarstwie (także w moim browarze domowym, nie znajduje się jednak w produkcie finalnym). Czasem jest jednak dodawany także do wina czy piwa w celu zabezpieczenia przed infekcją. Prócz reakcji alergicznych u osób nadwrażliwych nie ma skutków ubocznych - jest metabolizowany w wątrobie i w nieszkodliwej postaci opuszcza ciało z moczem. Pojawia się także w preparatach do znieczulenia miejscowego (przedłuża trwałość zapobiegając utlenieniu obecnej w nich adrenaliny - dodawanej w celu miejscowego zwężenia naczyń krwionośnych), tabletkach (np. z paracetamolem), służy do wybielania mleczka kokosowego w trakcie produkcji, wykrywania anemii sierpowatej oraz precypitacji złota z wody królewskiej.
E224Pirosiarczyn potasuJak łatwo się domyślić, zamiana jonu w soli E223 nie zmienia zbytnio ani zastosowania związku ani jego wpływu na człowieka.
E225Siarczyn potasuZwiązek obecnie dopuszczony do użytku jedynie w Australii i Nowej Zelandii.
E226Siarczyn wapniaKolejny siarczynowy konserwant. Ponieważ nikt nie opublikował danych na temat jego szkodliwości, można przyjąć, że nic złego nie robi. Zastosowanie jak w przypadku innych pochodnych E220.
E227Wodorosiarczyn wapniaPodobnie jak powyżej. Dodatkowo znajduje zastosowanie w klarowaniu soków i napitków z domieszką owoców, bo całkiem dobrze rozpuszcza ligninę.
E228Wodorosiarczyn potasuPrzeciwutleniacz i konserwant w wielu produktach spożywczych (w tym ryb, produktów z ziemniaków, warzyw, suszonych owoców i wina). Jak jego kuzyn (wodorosiarczyn sodu, E222), ma niezbyt dobrą opinię. Może powodować bóle głowy i nudności (oczywiście tylko spożywany w nadmiarze).
E230BifenylPrzyjemnie pachnący związek aromatyczny, zakazany do użytku jako dodatek do żywności. Stosowany tylko jako składnik wosku zabezpieczającego cytrusy w trakcie transportu (wraz z E231-233), ponieważ skutecznie hamuje rozwój pleśni. Jeden z czterech powodów skutecznie uzasadniających dokładne mycie pomarańczy. Według niektórych źródeł rakotwórczy.
E231OrtofenylofenolDrugi ze składników służących do konserwacji owoców w czasie transportu, także podejrzewany o kancerogenność.
E232Ortofenylofenolan soduPochodna E231, kolejny konserwant nanoszony na skórki pomarańczy, grejpfrutów, bananów, melonów i importowanych gruszek.  
E233TiabenzadolPochodna benzimidazolu i tiazolu, najbardziej skomplikowany związek aromatyczny z grupy E230-233. Również aplikowany jedynie na skórki owoców, także głównie jako roztwór wodny (poprzez zanurzenie lub spryskanie i pozostawienie do wyschnięcia). Spożywany w dozwolonych ilościach metabolizowany przez wątrobę i wydalany z moczem. Tak jak pozostałe konserwanty aromatyczne, nie jest wymieniany na opakowaniu, ponieważ nie stanowi składnika owocu (UE nie przewidziała konsumpcji bananów w całości oraz domowego wytwarzania skórki pomarańczy).
E234NizynaNaturalny antybiotyk wytwarzany przez bakterie fermentacji kwasu mlekowego. 34-aminokwasowe białko ułatwiające bakteriom walkę o jedzenie. Hamuje rozwój bakterii fermentacji masłowej, więc (oprócz naturalnej drogi) dodaje się ją do serów żółtych. Niegroźna - człek rozkłada ją jak każde inne białko.
E235NatamycynaNaturalny antybiotyk hamujący rozwój grzybów produkowany przez kilka bakterie z rodzaju Streptomyces. Stosowana w wielu lekach przeciwgrzybiczych. W USA zastępuje w powodzeniem sztuczne konserwanty w produktach mlecznych czy mięsie (ze względu na brak szkodliwości w stężeniach wystarczających do powstrzymania wzrostu grzybów), w Unii Europejskiej zastosowanie ograniczone do skórek suchych kiełbas i serów (nie może być wykryta powyżej 5 mm wgłąb produktu). Duże dawki mogą powodować brak łaknienia, nudności i wymioty (jednak chodzi o naprawdę spore przedawkowanie).
E239Heksametylenotetraamina (HMTA, Urotropina)Paliwo do podgrzewania potraw w warunkach polowych oraz środek bakteriobójczy. Wielopierścieniowa amina trzeciorzędowa stosowana rzadko do odkażania dróg moczowych (w środowisku kwaśnym rozpada się uwalniając formaldehyd, toksyczny dla bakterii, ale także dla człowieka). Niedozwolona do użytku w USA, Australii i Nowej Zelandii.
E242Pirowęglan dimetylu (DMDC)Organiczny związek bakteriobójczy i grzybobójczy dodawany do win, napojów gazowanych i niegazowanych (w szczególności izotonicznych), wód smakowych i napojów typu ice tea. Poza Nową Zelandią uważany za bezpieczny i dozwolony do użytku do 200 mg/l napoju, ale po co się faszerować?
E249Azotyn potasu (azotan(III) potasu)Konserwant z lubością stosowany w wędlinach, parówkach i innych przetworach mięsnych (utrudnia wzrost dość niebezpiecznych bakterii - beztlenowych laseczek jadu kiełbasianego). Służy też do produkcji barwników azowych. Toksyczny sam w sobie, dużo niebezpieczniejszy staje się kiedy konserwowaną nim kiełbaskę wrzucimy na grilla. W wysokiej temperaturze (gotowanie/pieczenie) może reagować z powstającymi w czasie rozpadu białek mięsa aminami, tworząc rakotwórcze nitrozaminy.
E250Azotyn sodu (azotan(III) sodu)Związek bardzo podobny do azotynu potasu. Konserwant i powszechnie stosowany środek konserwujący i peklujący mięso oraz zapobiegający jełczeniu tłuszczu. Według IARC zaklasyfikowany jako potencjalnie rakotwórczy. Sam w sobie powodować może m.in. nadpobudliwość. Zalecane zupełne unikanie w diecie niemowląt do 6 miesiąca życia.
E251Azotan sodu (saletra sodowa)Surowiec do produkcji prochu, minerał zwany białym złotem, przewodnik cieplny w elektrowniach słonecznych, konserwant do mięs. Tak samo jak poprzednicy może tworzyć rakotwórcze nitrozaminy.
E252Azotan potasu (saletra potasowa)Inaczej saletra indyjska (minerał przywożony z Indii i Chin, w przeciwieństwie do saletry chilijskiej, czyli E251). Po zmieszaniu i stopieniu z cukrowcem np. sacharozą tworzy palną, mocno dymiącą substancję zwaną pieszczotliwie karmelkiem. Szkodliwa w nadmiarze nawet jako nawóz sztuczny, śmiertelna dawka doustna dla osoby dorosłej to około 4 g (utlenia m.in. hemoglobinę). Stosowana w produkcji salami i suszonych szynek, nadaje im charakterystyczny kolor. W farmakologii stosowana w pastach do zębów odświeżających oddech.
E260Kwas octowyZnany od zamierzchłych czasów kwasowy konserwant do żywności, stosowany w wielu gałęziach przemysłu. Żrący i bardzo niebezpieczny tylko w wysokich stężeniach, nieosiągalnych dla śmiertelników stosujących jedynie ocet (będący rzecz jasna produktem naturalnej fermentacji). Uwaga! Niektóre butelki z octem (zwłaszcza plastikowe) często doprawiane są dodatkowymi konserwantami, radzę czytać etykiety.
E261Octan potasuSól potasowa E260, bardzo podobne zastosowania, także bezpieczna (póki nie kupimy sobie czystej soli w sieci i nie wsypiemy do oka).
E262Octany sodu: (i) octan sodu, (ii) dioctan soduSole sodowe kwasu octowego, zupełnie bezpieczne. Dodatkowe zastosowanie octanu sodu to ogrzewacze do rąk z tworzyw sztucznych wypełnione jego przesyconym roztworem. Po ogrzaniu gadżetu następuje rozpuszczenie soli, która po wystygnięciu krystalizuje po zadziałaniu bodźca mechanicznego wydzielając ciepło. Właśnie dlatego w "bałwankach" i "serduszkach" do ogrzewania rąk umieszczone są metalowe krążki służące do zainicjowania reakcji "kliknięciem'.
E263Octan wapniaCiąg dalszy bezpiecznych octanów. Przesycony roztwór jest palny, dlatego nie nadaje się do ogrzewaczy rąk, jednak świetnie spełnia rolę półstałego paliwa w puszkach do gotowania na kempingach. W cieplejszych stanach USA pomysłowi nauczyciele chemii tworzą z roztworu octanu wapnia i etanolu śnieżnobiałe kule, które zwą się "California snowballs".
E270Kwas mlekowyNaturalny konserwant powstający na drodze fermentacji mlekowej (oraz jako produkt pośredni spalania glukozy w mięśniach, kumulujący się w czasie wzmożonego wysiłku przy niedostatku tlenu). To on powoduje koagulację białek mleka, czemu jogurty, sery białe i kefiry zawdzięczają swoją konsystencję. Powstaje także przy kwaszeniu warzyw (ogórki, kapusta). Absolutnie bezpieczny (i wcale nie odpowiada za "zakwasy", a jedynie za ból mięśni w trakcie silnego wysiłku).
E280Kwas propionowyKwas zabezpieczający przed pleśnieniem paczkowanego chleba i paszy dla zwierząt już przy stężeniach w zakresie 0,1-1% wag. Wytwarzany przez bakterie żyjące na powierzchni skóry przyczynia się do powstawania trądziku, wytwarzany przez bakterie w jelicie grubym sprzyja zmniejszeniu produkcji cholesterolu i wraz z kwasem masłowym uważany jest za jeden z plusów zasiedlenia jelita przez bakterie. W wyższych stężeniach toksyczny i palny ("do Chanów z armaty pal").
E281Propionian soduW przeciwieństwie do kwasu z którego powstała, sól ta pachnie łagodnie i nie stanowi zagrożenia pożarowego. Zastowanie podobne jak E280.
E282Propionian wapniaWapniowa sól kwasu propionowego, niestety o ograniczonym zastosowaniu ze względu na nieprzyjemny zapach.
E283Propionian potasuSól potasowa E280, zastosowanie dokładnie takie samo jak wyjściowego kwasu.
E284Kwas borowyStosowany jako konserwant oraz środek do dezynfekcji, relatywnie mało szkodliwy (dawka śmiertelna  dla dorosłego człowieka w okolicach 250 g) słaby kwas występujący w przyrodzie pod postacią minerału o nazwie sassolin. Używany także w elektrowniach atomowych jako pułapka neutronowa służąca kontroli szybkości rozszczepiania jąder atomów.
E285Tetraboran soduSól kwasu borowego. Zastosowanie podobne jak w przypadku E285, dodatkowo wykorzystywany w produkcji szkła i szkliw oraz jako środek ulatwiający lutowanie.
E290Dwutlenek węglaTym straszliwym związkiem wysycane są napoje gazowane. W nadmiarze jest oczywiście śmiertelny, powodując kwasicę oddechową i obrzęk mózgu, pierwsze objawy zatrucia pojawiają się jednak dopiero w okolicach 10% dwutlenku węgla w powietrzu. W wodzie tworzy słaby, częściowo zdysocjowany kwas węglowy. Doniesienia o wypłukiwaniu wapnia z zębów oraz kości zostały obalone w toku wielu badań naukowych. Człowiek w procesie oddychania produkuje dziennie około jednego kilograma dwutlenku węgla.
E296Kwas jabłkowyNaturalny kwas będący jednym z intermediatów w cyklu Krebsa (końcowym etapie metabolizmu organizmów tlenowych). Występuje, rzecz jasna, w jabłkach. Stosowany do konserwacji żywności oraz w przemyśle farmaceutycznym.
E297Kwas fumarowyKolejny intermediat w cyklu Krebsa (oraz w cyklu ornitynowym). Jego pochodna (DMF) jest obiecującym lekiem spowalniającym rozwój stwardnienia rozsianego. Reguluje kwasowość napojów, znajduje się także w proszkach do pieczenia. Ma nieco owocowy smak.


Czytaj więcej: